“สงบในวิกฤติ” โลกภายนอกเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เราถูกกระหน่ำด้วยความกลัว ความกังวล ความหวาดระแวง ความตื่นตระหนก ความรู้สึกล้มเหลว จนหลายคนตกอยู่ในภาวะเครียด ที่นำไปสู่ภาวะซึมเศร้า ส่งผลเสียต่อร่างกาย จิตใจและอาจลุกลามกลายเป็นภัยคุกคามต่อความเชื่อด้วย สดุดี 131:1-3 ได้หนุนใจให้เราเข้ามาพักสงบในพระเจ้าท่ามกลางความวุ่นวายภายนอก “ข้าแต่พระยาห์เวห์ ใจของข้าพระองค์มิได้เห่อเหิม และตาของข้าพระองค์มิได้ยโส ข้าพระองค์มิได้ไปยุ่งกับเรื่องใหญ่โต หรือเรื่องอัศจรรย์เกินตัวของข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์ได้สงบและระงับจิตใจของข้าพระองค์ อย่างเด็กที่หย่านมแล้วสงบอยู่ที่อกมารดาของตน จิตใจของข้าพระองค์สงบอยู่ภายในข้าพระองค์ อย่างเด็กที่หย่านมแล้ว อิสราเอลเอ๋ย จงหวังในพระยาห์เวห์ ตั้งแต่บัดนี้สืบไปเป็นนิตย์” (THSV11) จากพระคัมภีร์ตอนนี้เราได้เห็นสัจธรรมความจริงอยู่ 3 ประการ นั่นคือ.. สิ่งที่ทำให้ใจเราไม่สงบ (131:1) กษัตริย์ดาวิดเผชิญความวุ่นวาย สงคราม การต่อต้าน ต้องหนีตาย หลบซ่อน แต่ใจกลับสงบได้เพราะ “ใจไม่เห่อเหิม” “ตาไม่ได้ยโส” และ “ไม่ได้ยุ่งกับเรื่องที่เกินตัว” (ข้อ 1) หากเราคิดดูให้ดี จะพบว่าความไม่สงบไม่ได้มาจากภายนอก แต่มาจากภายในใจของเราเอง เมื่อเราเผชิญวิกฤติ เราพยายามควบคุมสถานการณ์ เรามั่นใจในตัวเอง เรามีแนวโน้มที่จะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง เป็นใหญ่ ผลคือ หงุดหงิด…
